Yaşamın Ucuna Yolculuk - Tezer Özlü


Yazarın ismini bloglarda görmüş olmama rağmen nedense hiç okuma isteği duymamıştım. Hadi bakalım bir de Tezer Özlü ile tanışalım, farklı bir yazar girsin hayatımıza duygusuyla okumaya karar verdim. 

Yaşamın Ucuna Yolculuk öncelikle ismiyle merak uyandırmayı başardı. Yani gezip göreceğiz mi yoksa en zirve duyguları mı okuyacağız öngörüsüyle yalpalamama neden oldu. Bu merakla yazarın seçtiğim ilk kitabını okumaya karar verdim.

Okuma öncesi yaptığım tahminleri kısmen tutturmuşum aslında. Çok belirgin değil ama anladığım kadarıyla orta yaşlarda yalnız yaşayan, gezmeyi ve özgür yaşamı seven bir kadın var. Evlenmek, dört duvar arasında bir yuva kurmak gibi hayali yok ve bu tür sorulardan da nefret ediyor. Alışılagelmiş mutluluk anlayışını fazlasıyla sorguluyor. Dört duvar arasında bir yuva, sabah iş akşam ev döngüsü ona göre değil. Anı yaşamak onun için hayat.

Kitabın içindeki kadın bir yerleri geziyor. Kısmen de gezdiği yerleri betimliyor. Ama gezilen yerler ve yaşananlar fazlasıyla arka planda ve hayal meyal bahsediliyor. Asıl önemli olan iç ses. İç ses de fazlasıyla melankolik.

Kimi gazinolardan müzik sesi geliyor. Müzik bile canlı kılmıyor bu bahçeleri. Aksine, müzik melankoliyi artırıyor. Orazio olmasa, yiteceğim duyguların acılığında. Bu yeşil o denli intiharı düşündürüyor.
Çantamı gerimde sürükleyerek, kentin daha derinliklerine inmeyi tasarlıyorum. Kahveler dolu. Çanta gürültü çıkarıyor. Gece insanları, kısaca gürültüye bakıyor. Hiç aldırmıyorum. Boğucu olmayan bir otel ararken, aynı zamanda onun intiharından uzaklaştığımı algılıyorum. Şimdi, onun gecelerinin sokaklarını yaşıyorum ve en çok hangi kahvede oturup yazmış olabileceğini düşünüyorum.

Yazarın dili ise oldukça akıcı. Cümleler okuru yormuyor. Bir bakmışsınız kitabın içindeki kadının dünyasını hayale dalmışsınız.

Melankoli sizin tarzınsa çok seversiniz bu kitabı. Yok bana göre değil diyorsanız da bir göz atın bişey kaybetmezsiniz. Ben de buradan ikinci bir Tezer Özlü kitabına geçiyorum.

Sevgiyle kalın
Abdullah ÖZER
Abdullah ÖZER

Okumayı ve izlemeyi sever, yazmanın ise insana inanılmaz bir derinlik kattığına inanır. Çay vazgeçilmezidir. 90 ların müzikleriyle mest olur hatta kendinden geçer.

14 yorum:

  1. Tezer Özlü benim de gözüme çarpıp duruyor. Kitaplarının pdfsini bulamadığım için henüz bir Tezer Özlü kitabı okumadım.

    YanıtlaSil
  2. Çok sık gördüğüm yazarlardan biriydi. Bir kitabını aldım ama henüz okuyamadım. Bu yorumdan sonra severim gibi geldi :)) Bakalım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım çok seversin hatta bayılırsın :))

      Sil
  3. benim ne yazık ki çok sevilen Özlü hakkında çok olumlu düşüncelerim olamadı , ki ben melankoli severim ama popülaritesi ile sevgimi kazanamadı , yine de seveni çok , saygım sonsuz:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Elle tutulur bir şey anlatmaması ya da popüleritesi sende olumsuz bir etki bırakmış olabilir, bilemiyorum. Yine de bir kaç kitabını yorumladığınızı hatırlıyorum hatta ilk kez senin blogunda görmüş bile olabilirim.

      Sil
    2. Bütün kitaplarını okudum ÖZlü'nün , dedim ki birinde olmazsa öbüründe olabilir sevebileeğim bir şey , bir de sosyal medyada o kadar çok alıntı yapılıyor ki kendisinden , okudukça acaba diyor insan , ben mi hiç yaşamadım bunca sene, yoksa Özlü mü çok derin yaşadı hayatı , sırf bundan okudum bütün kitaplarını ama sanırım yaşam tarzlarımızın , hayata bakışımızın farkı ile sevmedim , sevemedim kendisini ...

      Sil
    3. İkinci kitabını da bitirmek üzereyim ve iki kitap arasındaki fark yok denecek kadar az. Bu nedenle kendisini tekrar ediyor duygusu bende de oluştu. Yine de binaları yolları irdelemek yerine binaların ve yolların yaşanmışlıklarını irdelemesini beğendim. Ama fazla derinlerdeki anlatımı biraz ağır kaçıyor, haklısın.

      Sil
  4. Ben de hiç okumadım ama yazdıklarınızdan sonra kararsız kaldım. Keyifli okumalar olsun:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, size de keyifli okumalar :)

      Sil
  5. Siz beğenmişsiniz ki, ikinci kitaba geçiyorsunuz ;) Tezer Özlü okumadım ama öncesinde de, kitaplarında, hüzün duygusu baskın diye duymuştum.Sıkılırım diye okumadım.Ama bir tane olsun, o tadı da almak gerek sanırım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet benim için farklı bir tat oldu aslında. Bence siz de deneyin, zaten ince bir kitap :)

      Sil
  6. Çocukluğun Soğuk Geceleri kitabını okumuştum ama pek sevmemiştim ://

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sen zaten melankolik kitaplar okuyarak gençliğini heba etme bence :)

      Sil